|
 Sir Tomas Šon Koneri rođen je 25. avgusta 1930. u škotskoj poridici srednje klase. Nezadovoljan krutošću okoline Koneri je s 15 godina napustio školu i priključio se britanskoj mornarici. Nakon tri godine, zbog čira na želucu, zaslužuje prevremeni otpust. Od toga dana na desnoj ruci nosi dve male tetovaže – 'Scotland Forever' i 'Mum and Dad'.
Nakon vojske radi mnoštvo sitnih poslova; bio je dostavljač mleka, zidar, vozač kamiona i spasioc. Teški fizički poslovi i interes za bodi bilding doveli su ga do angažmana modela u reklamama, a vrhunac pokazaivanja tela bilo je njegovo učestvovanje na izboru za Mistera Universe 1953. godine na kojem je, kao predstavnik Škotske, završio na visokom 3. mestu.
Sa 19 godina pozirao je go na umetničkom koledžu kao model za aktove.
Iako nije bio previše zainteresovan za muziku pridružio se pevačkom mornarskom sastavu u Londonu gde se javlja njegova želja za scenskim radom i o glumi više ne razmišlja kao o poslu nedostojnom za pravog muškarca.
Nakon kratkotrajnog rada u pozorištu, okušava se na televiziji, tačnije BBC-u glumeći u manje poznatim TV dramama.
Na filmu debituje u mjuziklu "Lilacs in the Spring" (1954.). Sledi niz sporednih uloga, a jedna od uspšnijih bila je u filmu "Another Time, Another Place" 1958. godine u kojem glumi momka u kojeg je zaljubljena Lana Tarner.
U "Tarzan's Greatest Adventure/Tarzanovoj najvećoj avanturi" glumi negativca, a u romantičnoj ulozi okušava se filmom "Darby O'Gill and the Little People" 1959. godine. Baš kada je pomislio kako mu je dobro krenulo na audiciji za filmsku epopeju o drugom svetskom ratu "The Longest Day/Najduži dan" (1962.) nije odabran. No, njegovo uglađeno držanje i super macho izgled primećuje producent Hari Selzman i poziva ga na audiciju za prvi film o Džejmsu Bondu "Dr. No". Zanimljivo je da tada producente nije impresionirao njegov glumački nastup nego Konerijevo odbijanje da se nakloni pre čitanja u kojem su prepoznali kvalitete koje za lik tajnog agenta traže.
Prvi film o Džejmsu Bondu bio je toliko popularan da je razvio svoj vlastiti žanr, a Koneriju osigurao vodeću ulogu u drugom nastavku "From Russia with Love/Iz Rusije s ljubavlju." Treći Bond "Goldfinger" iz 1964. godine postao je globalno popularna atrakcija, a samim tim Koneri postao je besmrtan. Dok se novac nagomilavao, Koneri je pomalo postaje sit tumačenja tajnog agenta 007, ali nastup u 4. Džejmsu Bondu, "Thunderball" nije odbio. Za taj film je svojevremeno izjavio kako mu je najdraži iz serijala. U svakom 007 filmu nosio tupe jer je već s dvadeset godina počeo da gubi kosu. U drugim filmovima, a tako ni privatno, Šon Koneri ne skriva svoju proćelavu glavu, kao što ne skriva svoju želju za tumačenjem različitih uloga. U "Women of Straw/Ženi od slame" (1964.) glumi nasilnika, u filmu "Marnie" tumači zagonetnog Hičkokovog junaka. Uprkos njegovoj izvrsnoj glumi nijedan od filmova izvan okvira Džejmsa Bonda nije bio hit. Publika ga je obožavala ulozi Bonda, a i kritika je bez zadrške naglašavala kako je kao Bond najuverljiviji. 1967. sa filmom "You Only Live Twice/Samo dvaput se živi" Koneri se zaklinjao da je s Bondom gotovo, no nakon toga snima novi nastavak "Diamonds Are Forever/Dijamanti su večiti". Honorar od tog filma donirao je Karitasu.
Tada Koneri počinje da traga za izazovnim filmskim angažmanima uključujući "The Red Tent/Crveni šator" (1969), "Molly Maguire" (1970) i "Zardoz" (1973.). Ovaj put publika bolje prihvata Konerija izvan 'bondovskih' okvira, ali je veći uspeh ipak postigao u akcionim filmovima kao što je bio slučaj s filmom "The Wind and the Lion" (1975), "The Man Who Would Be King" (1975) i "The Great Train Robbery/Velika pljačka voza" (1979). Zahvaljujući svojoj markantnoj pojavi i bondovskoj pozadini, Koneri je bio angažovan u filmovima o međunarodnim političkim intrigama kao "The Next Man/Sledeći muškarac" (1976), "Kuba" (1979), "The Hunt for Red October/Lov na crveni oktobar" (1990) i "The Russia House/Ruska kuća" (1990).
1983. Šon se ponovno vraća Bondu u filmu "Never Say Never Again/Nikad ne reci nikad" u kojem je ostvario šarmantnu ulogu zrelog agenta. Zbog produkcijskih problema na snimanju, Šonu je umesto zanesenog povratka u mlade dane ono predstavljalo mučno iskustvo. Zanimljivo je i to da je za vreme snimanja tog filma uzeo časove borilačkih veština. Instruktor mu je slučajno slomio ručni zglob, a neugodne posledice preloma Šon je osećao dugi niz godina.
U zrelijim godinama njegova popularnost i dalje raste, a mediji ga iz godine u godinu svrstavaju među najseksipilnije muškarce sveta. 1986. ulogom u hvaljenom filmu "The Name of the Rose/Ime ruže" osvaja nagradu BAFTA, a uloga irskog policajca u "The Untouchables/Nedodirljivima" godinu kasnije donosi mu Oscara i Zlatni globus. Potom Koneri glumi u dva nastavka "Highlander" (1986) i "Highlander II: The Quickening" (1991.) U filmu "Presidio" 1988. glumi ukočenog vojnika, u "Family Business" glumi dobrodušnog lopova, a u "Indiana Jones and the Last Crusade" glumi luckastog oca naslovnog junaka.
Godine 1991. prihvata ulogu kralja Ričarda Lavljeg Srca u jednom od najuspešnijih filmova te godine "Robin Hood: Prince of Thieves". Njegovom zaslugom glavnu ulogu dobio je Kevin Kostner.
Koneri je tokom karijere zamenjivao popularne akcione filmove sa više kontemplativnim projektima koji su omogućili da se iskaže kao karakterni glumac. Takvi su npr. "Time Bandits" (1981.), "Five Days One Summer" (1982), "A Good Man in Africa/Dobar čovjek u Africi" (1994) i "Playing by Heart/Ljubavne igre" (1998). Iako su poznavali njegov nagli temperament i drsku prirodu mnogi glumci i režiseri obožavali su raditi sa Konerijem.
1992. godine Koneri je izvršni producent filma "Medicine Man/Posljedni dani raja" u kojem glumi naučnika. Takođe, kao glumac i izvršni producent radi na "Rising Sun/Izlazećem suncu" gde predstavlja kompetentnu osobu za odnose s Japanom kao i u akcionom filmu "The Rock/Stena" gde glumi sa Nikolasom Kejdžom.
Producira i glumi u filmu "Entrapment/Klopka" (1999) kojeg završava s troškovima manjima od predviđenih. Film je doživeo ogroman komercijalni uspeh.
U svojoj 73. godini glumi u "The League of Extraordinary Gentlemen". Iako je film proglašen potpunim promašajem, Koneri se i dalje naziva glumčinom. Kao jedan od najbolje plaćenih glumaca učestalo donira novac raznim ustanovama u rodnoj Škotskoj gde se ne namerava vratiti, kako je izjavio, sve dok ona ne postane nezavisna država.
Bio je oženjen sa australijskom glumicom Dajanom Kliento od 1962. do 1973. sa kojom ima sina Džejsona. Od 1975, je u drugom braku sa francusko-tunižanskom umetnicom Mišel Rokeburn Koneri.
5. jula 2000., od kraljice Elizabete II, dobio je titulu viteza!
Academy Awards:
1987 - Najbolja muška sporedna uloga - "The Untouchables"
|
